Zespół pałacowo-folwarczny z parkiem – Kościelniki Górne

Zespół składa się z trzech części: rezydencjonalnej z parkiem, folwarcznej oraz z ogrodów gospodarczych. W części centralnej znajduje się pałac. Najstarsza część pałacu została wzniesiona w XVIII wieku. W 1876 roku dobudowano skrzydło oraz północną przybudówkę, zmieniono także wystrój elewacji. Budowla w swojej formie nawiązuje do francuskich pałaców barokowych z elementami włoskiego renesansu i antyku. Florę parku tworzy drzewostan złożony z drzew charakterystycznych dla klimatu umiarkowanego: jesion, sosna, buk, lipa, dąb. W parku znajdowały się dwie główne aleje oraz staw o nerkowatym kształcie.

Dwór wraz z parkiem – Kościelniki Średnie

Dwór pochodzi z XVI wieku. Przebudowany w II poł. XIX wieku. Za dworem park z pozostałościami barokowego ogrodu regularnego z XVIII wieku.

Kościół p.w. Podwyższenia św. Krzyża – Kościelniki Średnie

Kościół został wybudowany w 1904 roku dla ewangelików, prawdopodobnie na miejscu starszego kościoła z poł. XVII wieku. Wewnątrz znajduje się polichromowana empora, a w ścianie prezbiterium wmurowana tablica erekcyjna. Jest to budowla neogotycka, orientowana, wewnątrz z drewnianym sklepieniem beczkowym. Wyposażenie pochodzi z XX wieku, a obrazy z XVIII i XIX wieku. Do ostatniej wojny świątynia należała do ewangelików.

Kaplica Grota – Kościelniki Górne

Kaplica wybudowana w 4 ćw. XIX wieku w stylu neoklasycyzmu na planie regularnym w kształcie kwadratu. Bryła posiada charakter addytywny. Elewacje wzbogaca detal architektoniczny m.in.: półokrągłe ślepe arkadki, fryz bogaty w detale roślinne, herb nad wejściem, czy też okrągłe okna z przeszklonymi witrażami.

Kościół filialny pod wezwaniem NMP – Kościelniki Średnie

Kosciół pomimo, że jest wymieniany w 1335 roku, powstał już w I poł. XIII wieku. Jest to budowla orientowana murowana z kamienia, jednonawowa, z wydłużonym węższym prezbiterium, nakrytym sklepieniem gwiaździstym (obecnie strop uległ zawaleniu) i zakończonym półkolistą absydą. Zachowana w całości wieża pochodzi z XVI wieku. Dziś kościół jest ruiną zarośniętą gęstwiną młodych drzewek, otoczoną cmentarzem.